maandag 18 februari 2008
Cricket
Ja, dat is die oersaaie sport, waarbij wedstrijden soms wel vijf dagen duren en waar de spelers het grootste gedeelte van de tijd een beetje uit hun neus staan te vreten. Omdat ik mij de Australische cultuur toch een beetje eigen wil maken (en Adam cricket ook nogal leuk vindt) heb ik mij eens in deze sport verdiept. Meestal kun je op elk willekeurig moment de tv aanzetten en is er wel ergens cricket te vinden, dus dat is mooi. Op zich is het spelletje niet zo ingewikkeld. Een veldspeler (de bowler) gooit een bal naar de tegenstander met een cricketbat (de batsman), die slaat er al dan niet tegenaan, en rent daarna al dan niet naar de overkant. Dat rennen levert punten op en de veldspelers proberen deze mensen 'uit' te krijgen. Dat kan op verschillende manieren, maar dat zal ik niet allemaal vertellen. Het ontmoedigende van het kijken van deze sport op tv is dat net als je denkt dat je het een beetje snapt er een scherm vol getallen voor je neus wordt gegooid. Dan raakte ik altijd lichtelijk in paniek, want ik snapte er ongeveer twee en het scherm verdwijnt zo snel weer dat ik ook geen tijd had om te ontcijferen wat de rest zou kunnen betekenen. Anderhalve week geleden zijn we met een groepje eens een echte wedstrijd gaan bekijken. Caroline vond er helemaal niks aan en ging er na twee uur vandoor. Maar ik ben tot het bittere einde gebleven (acht uur lang) en in die acht uur heb ik met hulp van Adam toch een heleboel van het spelletje geleerd. Ik kan nog steeds niet zeggen dat ik het bijster interessant vind, maar het wordt wel een stuk leuker als je het een beetje snapt. Het lastige van cricket is, dat er wel 300 regels schijnen te zijn. Allemaal kleine dingetjes, maar daar kom ik dan in de loop van de tijd wel achter. Ik snap nu de schermen vol getalletjes ook en ik kon zelfs vanmiddag tijdens de lunch al een beetje meepraten over de wedstrijd van gisteren (waar ik ook een stukje van op tv had gezien)! Binnenkort begint het AFL seizoen weer (Australian football), dat schijnt iets enerverender te zijn. Ik ben benieuwd!
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Dat getuigt toch wel van echte toewijding, 8 uur lang naar een spelletje zitten kijken. En dat allemaal om een man tevreden te stellen? ;) Het moet niet uit de hand lopen he...
BeantwoordenVerwijderenVet stoere verhalen allemaal, Anneke, ben benieuwd naar de rest van het Tasmania avontuur.
Cheers,
Hij mag idd erg blij met je zijn zeg! Ik vind 90 minuten voetbal soms al lang ;) en dat klinkt dan nog een stuk spannender...!
BeantwoordenVerwijderenMaar harstikke goed dat je weer aan het bloggen bent, ik ben erg benieuwd naar alles wat we nog tegoed hebben...en helemaaal de foto's natuurlijk!
Ik herken Aidan met ons voor de t.v., die op dezelfde manier als jij nu, probeerde uit te leggen wat de spelregels zijn en vooral hoe leuk het is.
BeantwoordenVerwijderenHij keek op dezelfde manier naar ons enthousiasme voor iemand die 25 rondjes schaatst op een 400 m.-baan, waar ieder rondje precies hetzelfde lijkt en waar wij allerlei conclusies uit trokken en in alle staten raaken.
Houdt Adam van schaatsen??
Koos
Ik ben met Tony ook eens naar een cricket wedstrijd geweest waar zijn huisgenoot in meespeelde (die was best goed). Gelukkig was het mooi weer en kon je langs het veld liggen zonnen, want ik snapte er niets van.
BeantwoordenVerwijderen