Sydney en Noord-Queensland

De eerste week van februari was het wel weer eens tijd voor vakantie. Het was tenslotte alweer een maand geleden dat ik naar Tasmanie was geweest. Roos (een vriendin van een vriend van mij) was voor een paar weken in Australie en wilde ook wel wat meer van het land zien, dus we besloten samen een weekje naar Queensland te gaan. Eerst zijn we een dagje in Sydney geweest. Even snel de gebruikelijke attracties bij langs (Opera house, en de harbour bridge hier te zien op de foto). En de volgende dag het vliegtuig naar Proserpine. Dit is een superklein vliegveld. En alles gebeurt eigenlijk buiten in dit tropische gebied (wachtruimte is buiten, je bagage wordt gewoon op karren op de parkeerplaats gereden). Aangekomen stond onze huurauto al op ons te wachten en zijn we naar Airlie Beach gereden (aan de linkerkant van de weg). Na een aantal keer de ruitenwissers te hebben aangedaan in plaats van richting aan te geven kwamen we aan op een camping waar we voor de eerste keer ons tentje hebben opgezet. De volgende dag maar eens kijken of we onszelf op een meerdaagse boottocht konden boeken. En dat kon. We moesten ons een uur later melden in de haven met een klein tasje met spullen om op een tweedaagse boottocht in de Whitsundays te gaan. Snel dus alles overgepakt enzo en naar de boot.

De Whitsundays is een eilandengroep van een stuk of 70 eilanden. Er is veel koraalrif, maar dit is geen onderdeel van het Great Barrier Reef. Het is vooral ook bekend om z'n witte zandstranden. Op de boot zaten behalve wij nog een stuk op 20 Europeanen en drie crewleden. Het was een gezellige boot. En we hebben veel gedaan. Er was niet zoveel wind, dus we hebben maar 1 keer kunnen zeilen (mocht ik sturen), maar we hebben wel vier keer gesnorkeld en zijn een ochtendje op een van de eilanden geweest op een wit zandstrand natuurlijk. Het was erg gaaf. Vooral het snorkelen. Ik had het nog nooit gedaan (behalve in het zwembad toen ik een jaar of acht was). Rob bracht ons in een bootje naar het rif en ik vroeg waar moet ik vanaf hier heen en hij zei het is hier recht onder. Dus ik sprong uit de boot en tot mijn verbazing zwom ik direct tussen de vissen. Ik vond het supergaaf. Zoveel moois te zien. Later waren nog eens in een baai met twee reuzevissen (waarvan ik de naam vergeten ben). Die waren ongeveer net zo groot als ikzelf. Je kon ze gewoon aanraken ook. Erg leuk. Het enige waar je in dit seizoen voor op moet passen zijn bepaalde kwallen. Die kunnen een dodelijke beet hebben. Dus je mocht niet het water in zonder 'stinger suit'. Helaas heb ik als een van de weinigen geen zeeschildpad gezien. Wel een aantal pijlstaartroggen. Verder nog een mooie zonsondergang gezien. Het was allemaal erg leuk, mooi en relaxt. Ik had in Sydney nog een sterrenkaart gekocht van het Zuidelijk halfrond, dus 's avonds ook genoeg te doen. De eerste nacht op de boot hebben we buiten op het dek geslapen, tot het ging regenen om een uur of 4. Toen maar verder binnen geslapen in onze hut met het natte beddengoed.

Ik had ook nog wel een mooi actie (vond ik zelf). Er was een (enigszins irritante) Duitse jongen aan boord die probeerde 's avonds indruk te maken op een meisje met zijn kennis van de sterrenhemel. Ik hoorde hem zeggen, ik denk dat dat Cassiopeia is, maar er mist even een ster. Ook al is mijn kennis van de sterrenhemel erg beperkt dacht ik toch wel te weten dat je die van het Zuidelijk halfrond niet kan zien. Dus ik keek eens even waar hij naartoe wees. En toen vond ik toch wel dat ik even in moest grijpen. Ik zei: "Nee, dat is het Zuiderkruis, Cassiopeia kun je vanaf hier niet zien." Hij leek mij dat niet in dank af te nemen, maar ik vond toch dat ik mijn reputatie als sterrenkundige even moest laten gelden.

Lees verder