Rustig

Ik zag dat mijn vorige blog van alweer bijna twee weken geleden is. De afgelopen twee weken zijn een stuk rustiger geweest dan de periode daarvoor. Adam is begonnen met werken, dus ik ben nu de meeste dagen gewoon alleen thuis met de kinderen (nog steeds in het huis van Adams ouders). Je hebt hier in Australie vaak 'playgroup' waar ouders een ochtend in de week met hun kinderen heengaan. Dan spelen alle kinderen samen, en kunnen de ouders met elkaar kletsen. Een soort peuterspeelzaal-idee, alleen blijf je er dus bij. Begin vorige week heb ik daarheen gebeld om te vragen of wij voor een paar weken mee kunnen doen en dat kon gelukkig. Het is voor de kinderen wel erg leuk om ook eens ergens anders en met anderen wat te doen. Dus daar zijn we de afgelopen twee woensdagochtenden geweest. Op de donderdagochtenden is er peutertijd in de bieb. Daar kun je gewoon heen en dan doet iemand een half uurtje liedjes en dansjes met iedereen die dat leuk vindt (en aan het eind doet ze de bellenblaasmachine aan - BINNEN, dat is het hoogtepunt van de ochtend). En Maxine heeft nog geregeld dat Lina op zaterdagochtenden mee mag doen met dansles, dus we hebben ook leuk wat activiteiten in de week. Over twee weken kunnen we in ons huis in Melbourne, dus het is allemaal gewoon om de tijd te overbruggen. De supermarkt heeft een plaatjesactie met allemaal landen van over de hele wereld. We gaan elke dag naar de winkel, dus elke dag hebben we weer wat verzameld. Lina heeft er al heel veel, alleen Nederland hebben we nog steeds niet. Elke dag een grote teleurstelling als hij er weer niet bij zit. Ook leuk in de supermarkt: gratis fruit voor kinderen. Bij de ingang ligt een grote mand fruit en dan mogen de kinderen een stuk fruit pakken en die opeten tijdens het boodschappen doen. Ik lette vanochtend alleen even niet op en toen had Hayley zo een hap van haar mandarijn genomen met schil en al. Ze zat er ook rustig op te kauwen.

Begin vorige week hebben we verder gezocht naar opvang en we hebben iets gevonden. Een kinderopvangcentrum ongeveer een kilometer van ons huis. Vanaf november kunnen ze daar twee dagen in de week terecht. Vanaf januari/februari mag Lina daar dan ook naar de geintegreerde kleuterschool. Je gaat dan alleen op de dagen dat je naar de opvang gaat en gaat dan een gedeelte van de dag naar de kleuterschool. Verder eigenlijk precies zoals we het in Nederland ook deden. Wij allebei 1 dag thuis, oma past 1 dag op, en twee dagen naar de opvang. Heel fijn allemaal.

Ik heb dus ook met een gerust hard een baan kunnen accepteren!

Ondertussen hebben we ons ook verdiept in de kinderopvangtoeslag. Hier is het zo dat je dat alleen krijgt als je kinderen gevaccineerd zijn. Dat zijn onze kinderen natuurlijk, maar dat weten ze hier niet. Dus vanmiddag ben ik met ze bij de dokter geweest om de vaccinaties hier ook in het landelijke systeem geregistreerd te krijgen. Helaas moeten ze volgende week wel nog een prikje, omdat de BMR herhaling hier al veel vroeger gedaan wordt (in NL pas met 9 jaar), hier zou zelfs Hayley die al gehad hebben. En die prik is hier gecombineerd met het waterpokkenvaccin (dat doen ze hier namelijk ook). Dus dat moet nog en dan is dat ook geregeld.

Verder heb ik een bankrekening geopend. In zo'n bankkantoor staat een lange rij mensen, voornamelijk om cheques te deponeren. Toch een heel ander gezicht dan de bankkantoren in Nederland tegenwoordig. Ik hoefde niet in die rij te staan, want voor het openen van een rekening was een andere dame. Ik kon kiezen uit twee soorten spaarrekeningen bij mijn lopende rekening, eentje waarbij je een klein beetje rente kreeg (nog steeds twee keer zoveel als in Nederland!), maar daar bovenop 2% in elke maand dat je iets inlegt in de rekening en er niks afhaalt. Of eentje waar je gewoon een hoge rente kreeg (2.9%), maar dat is dan maar voor vier maanden en dan gaat het ook naar iets van 0.5%. Daarna moet je dan opnieuw naar de bank gaan (later zei ze dat je misschien ook wel kon bellen) om te zeggen dat je de rente weer omhoog wilt hebben. Dat lijkt me typisch iets wat je dan vergeet. Ik kon zo gauw niet beslissen wat ik nou wilde, en omdat het hebben van een bankrekening niks kost, heb ik ze nu maar allebei. Met 0 dollar erin, dus het maakt voorlopig niet uit. :) Verder kon ik kiezen tussen een zwart pasje of een roze pasje. Hoezeer ik ook van een beetje kleur houd, gaat roze mij toch net iets te ver. Ik heb net even op internet gezocht en die is ook echt knalroze! Dus ik ben toch blij met mijn keuze  voor degelijk zwart.

De grote regelperiode is nu wel voorbij. Af en toe moeten we nog wel wat en je kunt hier beduidend minder dingen via internet regelen dan ik in Nederland gewend was. Maar over het algemeen is het best heel rustig. Adam moet alleen wel steeds ver reizen voor zijn werk. Hij gaat dan met de trein (een dik uur), maar het treinstation is 25 minuten rijden vanaf hier. Dat gaat met wat brengen en halen, meeliften en een paar nachten per week in Melbourne blijven slapen.

Als we in ons huis zitten, dan kan hij goed fietsen naar zijn werk. Voor mij is het iets verder, maar ik zou dat ook graag willen proberen. Volgens google maps 35 minuten, dus goed te doen. Ik weet alleen niet hoe fijn die route is. We gaan het zien! Anders met het OV.

Onze container ligt nu in de haven van Singapore. Dat schiet al aardig op.

Twee weken geleden heb ik even met de kinderen bij ons nieuwe huis gekeken (gewoon aan de buitenkant). Naast ons huis is een basketbalveldje, een voetbalveld en een gave speeltuin. Voor al die dingen hoef je geen straat over te steken.