Carlton Brass

Sinds eind november speel ik bij Carlton Brass. Het begon allemaal vrij rustig met twee kerstconcertjes begin december. Maar zoals dat gaat als je bij een brassband speelt, al gauw beheerst het een groot deel van je leven. Gelukkig heb ik verder niet zoveel, dus dat kan allemaal prima. De informatievoorziening is wat adhoc. Maar ik zal even een impressie geven van hoe het er aan toe gaat. 

Afgelopen vrijdag kwam ik voor het eerst weer na de vakantie. Ik wist dat we gingen repeteren voor een festival komend weekend. Ik vond het allemaal al wat kort dag dat we nog geen twee weken van tevoren eens begonnen met repeteren op het verplichte stuk, maar ik laat alles maar over me heen komen. Voor de vakantie hadden we bedacht dat ik drums enzo zou doen. Er is een paukeniste en verder geen slagwerker, dus dat leek logisch. Dus ik stond helemaal klaar om te beginnen op deze repetitie toen de dirigent zei, weet jij eigenlijk wat er gaat gebeuren. Nee, zei ik. Hij zei, jij moet melodisch slagwerk spelen, want er komt nog een andere slagwerker en die kan geen melodisch. Dat vond ik wel prima, want die partij vond ik toch al veel leuker. Veel buisklokken, mooie tamtam klap, paar xylofoonloopjes. Dus deed ik dat maar. Aan het eind van de repetitie zei de dirigent, nou tot zondag. Ik dacht wat is er zondag? Extra dubbele repetitie. O, dacht ik, dat kan wel, dan heb ik toch niks te doen. Dat wat gisteren. Die extra slagwerker was er ook. En woensdag hebben we ook nog extra repetitie. Even op een rijtje, vrijdag repetitie, zondag dubbele repetitie, maandagavond (vandaag) normale repetitie, woensdag nog een extra repetitie en vrijdagmiddag gaan we weg, want we blijven het hele weekend. Waar gaan jullie eigenlijk heen, vroeg mijn moeder. Geen idee zei ik. Ik stap maar gewoon bij iemand in de auto en we zien wel waar we terecht komen. Toch maar eventjes gevraagd. We gaan naar Skegness in Lincolnshire aan de kust ten oosten van hier. 's Zomers schijnt dat een soort Scheveningen te zijn. Ik begrijp ook niet precies wat voor festival dit is. Wij spelen trouwens Hostile Skies. We zijn een eerste divisie band, maar daar zijn er op dit festival nog 30 van. Ik snap er allemaal niet zoveel van. Het schijnt qua niveau ook nogal uiteen te lopen, dus ik heb geen idee hoe wij in de divisie passen. 

Maar goed, de repetities zijn in elk geval leuk. Ik vermaak me elke keer wel en het stuk gaat ook best heel snel vooruit. De bezetting is redelijk compleet (behalve slagwerk), maar bestaat vooral uit typische Engelse mannetjes van een jaar of vijftig, zestig. Er zijn ook wel wat jongere mannetjes, maar ik denk dat ik 1 van de jongsten ben. En er zitten maar vijf of zes vrouwen bij. De dirigent is Schots en de eerste repetities begreep ik echt niks van wat hij zei (net alsof ik in Friesland repeteerde). Maar zoals ik al zei, het is een grappig clubje dat best wat kan en ik laat het allemaal maar over me heen komen en ze zijn wel blij met mij. Ik kan ook meestal met iemand meerijden die vlakbij mij woont, dus dat is allemaal ideaal en daar stap ik altijd maar bij in de auto voor concertjes en ik zie wel waar we uitkomen. 

Het lijkt er dus op dat deze brassband wel een goed deel van mijn vrije tijd kan opvullen. Ik geloof dat we in maart een soort regionale brassband kampioenschappen hebben. Daar moet je dan dus eerst doorheen om naar de nationale kampioenschappen te mogen. Maar ook dat zie ik dan allemaal wel weer. Het zal wel druk worden. 

Als je op de titel van deze post klikt komt je op de site, voor als je geinteresseerd bent in aanvullende informatie.