Ik ben eergisteren teruggekomen van twee en een halve week bij Adam in New Mexico. Ik heb het gevoel dat ik daar weer een beetje op adem ben gekomen. Het was een erg leuke tijd. Adam moest doordeweeks gewoon aan het werk, maar met alle kerst- en nieuwjaarsdagen hebben we ook veel tijd gehad om wat van de omgeving te zien.
Het eerst weekend zijn we naar Santa Fe geweest. (Mm, die foto's zijn even niet hier, die moet ik later nog even bij plakken dan). Het was erg koud, met sneeuw. Santa Fe is ondanks dat het de hoofdstad is, maar een kleine plaats. Een echt kunstenaarsbolwerk. Het bestaat voornamelijk uit galerieen. En heeft een heel gezellig centrum. We hebben ook geprobeerd te wandelen in de bergen, maar er lag nogal wat sneeuw, dus dat ging niet echt. Je zakte of tot aan je knieen in de sneeuw of het was bevroren en dus spekglad. Ik ben ook nog behoorlijk hard uitgegleden en gevallen, dus dat was minder. Maar de sneeuw was erg leuk. Het hoogste dat we waren was ongeveer 3000 meter en je merkt wel dat je dan snel buiten adem bent. Beetje licht in het hoofd.
Later die dag hebben we wel lager een stukje gewandeld. Langs de rivier, dus ook wat vlakker om de kans op uitglijden ook wat te verkleinen.
Later die week zijn we naar een vogelreservaat geweest waar vooral veel kraanvogels en ganzen te zien waren. Ik heb nog nooit zoveel vogels bij elkaar gezien en vooral als de hele kolonie tegelijk rondvliegt is het erg mooi om te zien. Het leukste is het landen van de kraanvogels als ze tijdens zonsondergang komen aanvliegen. In groepjes landen ze dan allemaal in het ondiepe water. Foto's ook later.
Adam had ook een kerstboom en op kerstochtend hebben we kado's uitgepakt. Later die dag gingen we naar een collega voor de kerstlunch (die meteen al twee uur was uitgesteld omdat de kalkoen per ongeluk in de koelkast bevroren was). Erg lekker gegeten. De dag na kerst zijn we naar Albuquerque gegaan. In Socorro zelf zijn niet veel winkels en als Walmart niet heeft wat je zoekt dan houdt het meestal wel op. Dus veel mensen gaan vaak op en neer naar Albuquerque (ruim een uur rijden). Het was grote uitverkoop, dus ik heb nog een paar nieuwe shirts gekocht.
De volgende dag zijn we naar White Sands National park geweest. Dat is een paar uur ten zuiden van Socorro. Het is een uitgestrekt gebied van zandduinen en wat het zo bijzonder maakt is dat het geen quartz zand maar gipszand is. Er lag ook nog wat sneeuw hier en daar en door dat wit op wit leken de duinen helemaal niet meer zo wit!
Daarna doorgereden tot El Paso in Texas. Heerlijke steak gegeten en de volgende ochtend zijn we de grens met Mexico overgewandeld. Dat gaat nogal makkelijk. Je betaalt 35 cent en je mag de brug over. Verder niks. Aan de overkant een paar zwaar bewapende militairen en dan ben je in Juarez. Dit plaatsje bestaat denk ik bij de gratie van Amerikaanse toeristen die er goedkope tequila komen kopen. Maar erg leuk. Toch heel anders dan Amerika, maar het zal wel niet helemaal typisch Mexicaans zijn daar. We zijn naar de overdekte markt geweest waar elke verkoper je aanspreekt en je vervolgens niet meer met rust laat.
's Middags weer terug over de brug. Hier wel streng gecontroleerd. En weer terug naar Socorro gereden.
Het is me wel heel duidelijk geworden dat je eigenlijk niet zonder auto kunt in New Mexico. In Socorro zelf is eigenlijk niks te doen en ook niet alles te koop. En openbaar vervoer bestaat niet. Het was wel heel lekker dat Adam zijn auto heeft zodat we er makkelijk op uit konden. In Socorro zelf is 1 kroeg. En verder niks eigenlijk om je 's avonds te vermaken.
Oudjaarsavond hebben we in Socorro gevierd. We hebben wat vuurwerk gekocht en zijn naar de enige kroeg geweest. Dat was leuk. Daar buiten en thuis nog wat vuurwerk afgestoken.
Op nieuwjaarsdag zijn we 's avonds weer naar Albuquerque geweest om te schaatsen. Op kunstschaatsen. Wel behoorlijk wennen. Bovendien was het ijs heel slecht. Ook nog even bij een casino langs. (Hadden we eerder ook al eens gedaan). Die eerste keer hebben we 1 dollar winst gemaakt en de tweede keer 2 dollar. We gingen vooral even om bij het pokeren te kijken, maar de toernooien waren ons een beetje te duur.
De dag erna heeft Adam mij de VLA (very large array) laten zien. Leuk om dat van dichtbij te zien. Je rijdt zo een beetje in desert en dan staat er zo hier en daar opeens een schotel.
Zaterdag weer naar Albuquerque. Nog even op bezoek bij mijn 'gasttante' (de zus van mijn gastmoeder) van 12 jaar geleden. Die had de kraanvogels gewoon in de achtertuin. Dus die hebben we ook gevoerd. En daarna met een 4 kilometer lange kabelbaan bij de Sandia Mountains omhoog. Mooi uitzicht over de stad en omgeving. Ook hier weer veel sneeuw (is ook een skigebied).
Helaas moest ik de volgende dag weer weg. Maar ik ben erg blij dat we zo'n leuke tijd hebben gehad samen. Adam komt in maart een week hier. Maar het is nu eerst wel weer even wennen in mijn eentje. Ik ben hard aan het proberen wat te doen aan al die dingen die ik beschreef in mijn vorige mailtje. Misschien ga ik op zoek naar andere woonruimte en ik blijf maar gewoon proberen om wat vrienden te maken, al blijf ik het maar moeilijk vinden. Zo stug, sommige mensen. Heb nu ook nog een beetje last van jetlag. Gisternacht pas om 5 uur in slaap gevallen. Vanochtend was ik nog wel om 11 uur hier, maar ik ben de hele dag al erg moe. Hopelijk kan ik vanavond wat beter slapen. En ben ik dan morgen weer een beetje uitgerust.
Ik kwam er ook achter dat bij het verlaten van de VS niemand het groene kaartje uit mijn paspoort heeft gehaald. Dat blijkt nu een probleem te zijn. Blijkbaar was het mijn eigen verantwoordelijk ervoor te zorgen dat dat ingenomen werd door de luchtvaartmaatschappij. Maar die hebben het dus niet gedaan. Dat kan problemen geven een volgende keer dat ik naar de VS wil, dus ik geloof dat ik nu contact op moet nemen met de ambassade, en het moet opsturen met een kopie van de boarding pas. En dat moet ik dan weer bewaren voor de volgende keer. Wat een gedoe weer allemaal. Helemaal geen zin in dit soort gezeur.
Goed, ik ga maar naar huis. Beetje bijkomen. Ik ben zeer vastbesloten mijn winterdip achter me te laten. Vooral blijven proberen wat contact te krijgen met mensen, er in de weekenden wat meer op uit en ben ook van plan weer te gaan hardlopen. Een beetje lichamelijke activiteit kan vast geen kwaad. Ik heb nu ook zo'n lichttherapielamp waar ik elke ochtend een tijdje voor zit, maar ik ben er nog niet van overtuigd dat dat echt helpt. Maar baat het niet dan schaadt het niet denk ik maar.
Zal later nog foto's plaatsen.
Groetjes!
donderdag 8 januari 2009
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Helemaal naar El Paso rijden en niet eens even de andere kant op naar Las Vegas!?
BeantwoordenVerwijderenHopelijk heeft een beetje vakantie je weer wat opgeladen. Heb je dat poker eigenlijk nog een beetje getraind de laatste tijd?
Heey Anneke,
BeantwoordenVerwijderenKlinkt als een erg goede vakantie.. ;) Zet m op in 2009, het moet jou vast en zeker lukken om goede vrienden te gaan maken!
Dat gedoe met dat groene kaartje heb ik ook een keer gehad, toen heeft Hennie een mooie brief geschreven met wat stempels erop dat ik toch echt voor haar neus stond in NL en dus de VS netjes verlaten had :) Gewoon wat bewijsmateriaal verzamelen en opsturen naar het adres wat op de site van de ambassade te vinden is. Je hoort er daarna niks meer van, maar bij mij is het iig blijkbaar goed gekomen..
Succes met je jetlag en het opstarten! Het wordt vanzelf weer lente ;)
Jakob, we moeten ook nog leuke dingen overhouden voor een volgende keer! Las Vegas is wel een eind rijden nog hoor. Pokeren is er nog niet zo van gekomen. Had met Sinterklaas een pokerchip gekregen, maar die was te zwaar om mee naar Engeland te vliegen, dus die ligt nu nog in Leek helaas.
BeantwoordenVerwijderen